MAREK z Pieczery, grabarz, mnich i asceta (Prepodobnyj Mark Pieczerskij, Grobokopatiel'), 28 września/11 października (Sobór świętych kijowsko-pieczerskich spoczywających w Bliższych Pieczarach) i 29 grudnia/11 stycznia, zm. ok. XI-XII w.
Żył w drugiej połowie XI i na początku XII w. Był mnichem w Monasterze Pieczerskim w Kijowie. Czysty sercem i prosty sposobem życia zajmował się we wspólnocie pracami ziemnymi. Głównym jego zajęciem było przygotowywanie pieczar dla nowych braci oraz kopanie grobów dla tych, którzy odeszli na wieczny spoczynek. Za swój ciężki trud Marek nie brał żadnej zapłaty, a gdy ktoś bardzo nalegał, od razu rozdawał wszystko biednym.
Św. Marek prowadził bardzo ascetyczne życie. Wiele czasu poświęcał na surowy post i modlitwę. Nosił też ciężkie łańcuchy do umartwiania swojego ciała, a na szyi miedziany krzyż, którego używał do zaspokojenia pragnienia (na jego wgłębieniu mieściło się bardzo niewiele wody). Żywot świętego opowiada o tym, iż osiągnął taki stopień doskonałości, że słuchali go nawet martwi.
Po śmierci ciało św. Marka złożono we własnoręcznie przez niego przygotowanym grobie. Nad relikwiami świętego, pochowanymi w Bliższych Pieczarach, zawieszono jego łańcuchy oraz miedziany krzyż.
W ikonografii święty przedstawiany jest w czarnych szatach mnicha. Ma niedługą, siwą brodę. W prawej ręce trzyma krzyż, a w lewej szpadel. Niekiedy występuje w towarzystwie dwóch innych świętych kijowsko-pieczerskich, których Cerkiew czci pamięć tego samego dnia: św. Jana i św. Teofila.
Imię Marek wywodzi się od łacińskiego imienia boga wojny Marsa i oznacza "należący do Marsa, związany z Marsem".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
