Tylko jedno imię
Kiedy mówię „Wierzę w Boga”, widzę przed sobą oblicze Chrystusa. On wygląda natomiast tak, jakby patrzył tylko na mnie.
Czekając na Pana
Jako naśladowcy Jezusa Chrystusa jesteśmy wezwani do odnowienia naszego zobowiązania do umieszczania Go w centrum na każdym etapie naszego życia!
Spotkanie Pańskie - ikony i freski
Symeon przedstawiony jest jako wyraźnie sędziwy starzec z długimi włosami - według tradycji, w oczekiwaniu na obiecane przez anioła spotkanie z Panem przeżył on ponad 300 lat.
Doświadczenie wiary – czy jest moim własnym?
Dochodzimy do wiary w Boga nie tyle świadomie, poprzez dedukcję i rozum, co znajdujemy ją w sobie - ze zdziwieniem, radością i wdzięcznością. Odnajdujemy ją w sobie jako tajemniczą obecność Tego, który jest wszystkim - pokojem i radością, ciszą i światłem.
Wspólne ludzkie dziedzictwo
Jeśli dar wiary często nie żyje w samych wierzących, jeśli mówią o miłości i sprawiedliwości, a nadal nienawidzą, jeżeli wzywając ku wznioślejszemu, sami całkowicie pogrążają się w tym, co ziemskie, to jak nieskończenie trudno jest zdobyć wiarę tym, którzy na nich patrzą!
W jednego Boga
Wiara jest odpowiedzią, wzajemnym ruchem; zawsze pozostaje w niej poszukiwanie, pragnienie i walka. Szukam w sobie, w swoim doświadczeniu, odpowiedzi na pytanie „Dlaczego wierzę?” - i nie znajduję jej.
Boża Opatrzność
Chrystus Ukrzyżowany objawia samą naturę i charakter Boga oraz naturę i charakter życia zbawczego. Życie chrześcijańskie jest procesem wzrastającej przemiany na obraz i podobieństwo Chrystusa.
Czym jednak jest wiara?
Stwierdzenie „wierzę w Boga” zakłada wybór, decyzję, mój całościowy i bardzo osobisty udział. Gdy tylko zniknie to osobiste zaangażowanie, moja wiara również staje się martwa i praktycznie nierealna.
Jakie jest moje prawdziwe ja?
Przyzwyczaiłem się do tego, że wierzę w Boga, a także do tego, że wokół mnie są ludzie, którzy w Boga nie wierzą. Właśnie ten nawyk nie pozwala mi przebić się do wyjątkowości, osobliwości, niebywałości tego, co głoszę jako pewnik.
Dlaczego nie ja?
Nie lubimy cierpienia. Chcemy, aby cierpienie skończyło się jak najszybciej. W rzeczywistości znaczna część mocy pokusy polega na tym, że wydaje się ona obiecywać koniec naszego cierpienia - za pewną cenę.
Wiara i niewiara. Wyjątkowo osobista religia
Niech każdy z nas, wierzących, przyzna to mocno i bez wątpliwości, że jego wiara jest słaba, niewystarczająca, że słowa Chrystusa: "O wy, małowierni" są skierowane również do niego.
Światło Chrystusa w nas
Ci, którzy wierzą w Chrystusa i są członkami Jego Jedynego Świętego Kościoła, otrzymują Jego światło. W ten sposób sami chrześcijanie stają się światłem, odbijając wewnętrzne światło Chrystusa.
Ascetyzm w prawosławiu
Asceza jest życiem modlitwą, postem i pokutą w celu oczyszczenia się z naszego ego, aby to Bóg stał się naszym ego, naszym życiem i wszystkim dla nas. Asceza to ucieczka od siebie.
