Kiedy coś przeszkadza w czynieniu dobra
Pomyślałem o tym, jak czasami robimy plany, aby czynić dobro, pomagać ludziom, wykonywać jakąś służbę, ale to nam po prostu nie wychodzi. Bóg zamyka drzwi, które, jak mieliśmy nadzieję, miały być otwarte. Trudności takie mogą wywołać w nas wielkie przygnębienie, a nawet utratę wiary.
Uwagi o duchowym rozwoju
Każdy człowiek jest obdarzony duszą i zdolny do wzrastania w bogate życie duchowe, prowadzony i ożywiany przez Ducha Bożego. Jesteśmy tym, co jemy, ale także tym, co myślimy, co czujemy, co wybieramy, co mówimy i co robimy, w otwartości na Bożą miłość i intymną obecność Ducha Świętego.
Mądrość wspólnego działania
Nikt z nas nie jest samowystarczalny, potrzebujemy wspólnoty, wzajemnego wspierania się, noszenia naszych słabości, powierzania ich sobie nawzajem po to, żeby Boże miłosierdzie się dokonało.
Kalendarze stary i nowy
Różne podejścia do kalendarza były jedną z głównych przyczyn rozłamu między partiami faryzeuszy i saduceuszy.
Życie w Chrystusie w wieloreligijnej społeczności globalnej
Wykład wygłoszony z okazji otrzymania tytułu doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Znaczenie kultury dla szerzenia Ewangelii
Współistnienie różnych kultur w starożytnym Kościele – grecko-rzymskim, syryjskim i egipskim – było źródłem znacznej kreatywności.
Prawdziwa zmiana zaczyna się w centrum ludzkiej egzystencji
Oczyszczenie musi rozpocząć się w głębi ludzkiej egzystencji, ponieważ to tam najpierw pojawia się korupcja, gdy sami dla siebie stajemy się obiektem kultu.
Laudacja z okazji nadania tytułu doktora honoris causa arcybiskupowi Anastazemu
Laudacja została przygotowana przez metropolitę Sawę.
Autentyczność wizji Chrystusa w życiu św. Sylwana
Pozornie życie św. Sylwana może nie budzić szczególnego zainteresowania. Był niepiśmiennym chłopem rosyjskim, który mieszkał w klasztorze św. Pantelejmona na Górze Athos. Jego biograf opisuje go jako „człowieka nienasyconej tęsknoty za Bogiem”.
Dla Mnie i dla Ewangelii
Lata temu, gdy podróżowałem samochodem przez syryjskie, wiejskie tereny, moją uwagę przykuła urocza scena. Na zboczu wzgórza, naprzeciwko wąskiej rzeki, leniwie poruszał się pasterz i jego stado. W przeciwieństwie do pasterzy w Grecji, którzy podążają za owcami, ten syryjski pasterz był na czele swo
Nauczanie Krzyża
Krzyż Chrystusa rozjaśnia ślepe zaułki i mrok, które tak często nas przerażają. Uwalnia nas od złudzeń i bożków, które nas zniewalają, a także leczy nas z namiętności i słabości, które nas nużą i dręczą. Cierpienie krzyża zawsze będzie uświęcone radością Zmartwychwstania.
Dlaczego nazywamy księdza ojcem?
Życie w Kościele, podobnie jak w domu, funkcjonuje najlepiej, gdy obecny jest dobry ojciec. Ojciec jest po to, by rzucać wyzwanie, zachęcać, korygować, aby chronić i utrzymywać rodzinę. Czasami oznacza to dosłownie zapewnienie jedzenia, ubrania i schronienia, ale najczęściej odnosi się to do troski
Drzewo, które uzdrowiło drzewo
Duchowym zwyczajem życia liturgicznego Kościoła jest widzieć we wszystkim historię Chrystusa. Każda opowieść o drewnie czy drzewie zdaje się odnosić do hymnografii krzyża.
Podwyższenie Krzyża Pańskiego
Hymny i modlitwy Kościoła prawosławnego należą do bezcennych skarbów, które inspirują i uczą wiernych. Język hymnologii wywodzi się z Pisma Świętego i Tradycji Kościoła. Rozmyślanie nad hymnami wielkiego święta Krzyża Świętego to wyprawa do pięknego ogrodu prawosławnej teologii i duchowości.
