Dlaczego dla chrześcijan tak ważny jest Krzyż?
Zrywając kajdany śmierci własną śmiercią, sam Bóg dobrowolnie wstąpił na Krzyż, poddając się straszliwym cierpieniom i życiodajnej śmierci dla zbawienia całej ludzkości. I odtąd to straszliwe narzędzie ludzkiego cierpienia stało się znakiem, symbolem niebiańskiej Miłości, miłości Boga do człowieka.
Droga Krzyża
W połowie Wielkiego Post prawosławni obchodzą Święto Krzyża. Krzyż Chrystusa jest wielkim symbolem przebaczenia, pojednania, pokoju z Bogiem. Krzyż Chrystusa oznacza, że możemy zwrócić się do Boga z wiarą i pokutą, ale bez konieczności stawienia czoła niespłacalnemu długowi, i że możemy być pewni, ż
Otwórz mi bramę pokuty
Dla prawosławnych Krzyż jest niesamowitą tajemnicą. W Piśmie Świętym używa się wielu obrazów i żaden tego nie wyjaśnia. Nasz Pan rzeczywiście mówi o sobie jako o ofierze, kiedy utożsamia swoje Ciało z ofiarą paschalną. On również mówi o sobie jako o okupie (Mk 10, 45), ale prawosławni nie rozumieją
Poszczący człowiek: cierpiętnik czy dżihadysta?
Post to jest jakaś ofiara z siebie, dziesięcina z roku. Ale wcale nie dla Boga – On naszych wyrzeczeń i łez nie potrzebuje. To my ich potrzebujemy. Żeby doceniać różne rzeczy, żeby zyskiwać w sobie Boże podobieństwo, żeby przezwyciężać własne słabości…
Księga Starców (Gerontikon): Księga walki i księga pociechy
Księga Starców daje nam bardzo ciekawy obraz społeczności pustelników, i to tak jej osiągnięć, jak i niedociągnięć.
Nowy Rok
Czas ma strukturę nie dzięki konstrukcjom matematycznym czy ziemskim mocom, ale dzięki samej Prawdzie, wokół której ujawnia się jego cel i znaczenie.
Chrystus przebacza i uzdrawia
Centrum i istotą wiary chrześcijańskiej jest sam Chrystus. Chrystus twierdził, że jest nową Świątynią Boga, świętym miejscem, w którym ludzie mogą się spotkać i przyjąć pełną obecność żywego Boga na ziemi. Chrystus to Emmanuel, „Bóg z nami”.
Powróćmy do żywych relacji
Dar dany człowiekowi przez Boga - dar osobistej komunikacji między ludźmi - po cichu znika z naszego życia. Wydawałoby się, że wręcz przeciwnie, nowoczesna technologia ułatwiła komunikację i uczyniła ją bardziej dostępną, ale jeśli spojrzymy głębiej, zobaczymy, że stopniowo ograniczamy się do tego s
Tu i teraz
Póki żyjemy na ziemi, musimy iść; chrześcijanie wierzą, że ku Bogu, ku zbawieniu i życiu wiecznemu. Wszystko, co dzieje się po drodze, jest swoistą mieszaniną – woli Bożej i naszej; radości i smutku; sukcesu i porażki; aktywności i biernego oczekiwania; wreszcie cnoty i grzechu.
Słowo o pokajaniu
Chcę z obowiązku pasterza podpowiedzieć wam, czego wymaga się od tego, kto przystępuje do spowiedzi, żeby jego spowiedź była prawdziwa, miła Bogu i zbawcza dla duszy
Zabijając Boga
Zło, które czyni człowiek, powoduje powstanie w nim swoistej logiki, „logiki zła”. Według tej logiki Bóg jest człowiekowi niepotrzebny. Co więcej: swoją obecnością Bóg tylko przeszkadza i dlatego należy Go usunąć ze wszystkich obszarów działalności człowieka. A to oznacza, że trzeba Boga zabić wszęd
Św. Ignacy, Narodzenie i Niebiańskie Zastępy
Jahwe, Bóg Izraela, osobiście przybył do serca wrogiego świata, rządzonego przez wrogie siły.
Wielki Post jako zaproszenie, by "przyjść i zobaczyć"
Życie Kościoła prawosławnego nie jest przypadkowe ani nie wynika z kaprysów jego przywódców. Opiera się na warstwach teologii, znaczenia i historii, które objawiają się podczas i przez nasz kult i uwielbienie. Życie w uwielbieniu musi być piękne, a miejsce, do którego przychodzimy się modlić, równie
Żarłoczność
W czasie Wielkiego Postu powinniśmy uważać, by nie rzucać się na każdą atrakcyjną informację jak głodny rekin, ale trzymać umysł na wodzy. Jest to zmaganie i wysiłek. Dusza współczesnego człowieka przyzwyczajona jest do nieustannych rozrywek. Trudno jest spędzić godzinę samemu ze sobą, trudno jest k
Uważaj, jak idziesz
Panie, Ty jesteś Łaską – cokolwiek jest moje, od Ciebie pochodzi. Ty wyznaczyłeś ścieżki prowadzące do Ciebie – lecz ja tak często próbuję tworzyć własną drogę i schodzę z bezpiecznej trasy… A Ty mimo wszystko jesteś przy mnie.
Pokłony i smutek
Pokłony są potężnym narzędziem, dzięki któremu możemy zbliżyć się do Boga, kiedy jesteśmy przygnębieni, smutni lub w jakiś sposób przytłoczeni, i kiedy nie możemy zmusić się do modlitwy.
