Przygotowując się na Sąd Ostateczny
Wartość postu jest bezcenna, ponieważ jest ona związana z przyjęciem przez nas samego daru zbawienia.
2 minuty z Ojcami: Liczą się dobre czyny
Głupotą jest, skoro sędzia nie odmawia nagrody nawet za kubek wody, zaniedbywanie małych rzeczy, gdy nie wykonujemy dużych - św. Jan Chryzostom.
Niezamknięte drzwi
Nasz świat to świat zamkniętych kłódek, zaryglowanych drzwi, krat w oknach i psów na łańcuchu pilnujących naszych dóbr. Czy nie jest też tak, że wielu z nas zamyka swoje serca przed Bogiem? On stoi po drugiej stronie drzwi i cierpliwie puka: czy ktoś Mu otworzy i wpuści Go do środka?
Co opłakują potomkowie Abrahama?
Skrucha, nieutulony płacz i tęsknota za utraconą Ojczyzną to spadek, które Adam pozostawił wszystkim swoim potomkom.
Niedziela wygnania Adama – Wielkopostna wędrówka (5)
Ostatni dzień przed Wielkim Postem to Niedziela przebaczenia, nazywana również Niedzielą wygnania Adama.
Powstając w pokucie
Życie w ciągłej, prawdziwej pokucie jest jedynym prawdziwym życiem dla każdego chrześcijanina.
Początek postu – Wielkopostna wędrówka (6)
Wielki Post to wyjątkowy czas w roku każdego chrześcijanina.
2 minuty z Ojcami: pijaństwo
Porwany przez namiętności człowiek traci samo światło poznania i nie jest mniej nieszczęśliwy niż szalony – św. Jan Chryzostom.
Post jako zmiana oczekiwań
Dar Wielkiego Postu to prawdziwy obraz nas samych, który otrzymujemy przez skruchę, to prawdziwa refleksja, która jasno pokazuje, jak ubodzy w Duchu jesteśmy i jak głodna Boga jest nasza dusza.
2 minuty z Ojcami: Nieustannie się módlcie
Nie przestawajmy wzywać imienia Bożego ku pomocy - św. Barsanufiusz.
Kilka słów o teologii postu
Wiele osób myśli o poście bardziej obrazowo niż konceptualnie, bardziej artystycznie niż teologicznie.
Pierwsza niedziela – Wielkopostna wędrówka (7)
Niedziela kończąca pierwszy tydzień Wielkiego Postu to Niedziela Prawosławia.
Zamiast krzyża - post
Stojąc przed Świętym Krzyżem wspomnijmy, czym był pojony i karmiony Chrystus: octem i żółcią.
Skrucha: córka nadziei
Kiedy naprawdę pokutujemy, stajemy twarzą w twarz z zepsuciem tego życia, z ruiną, jaką uczyniliśmy z darów, które dał nam Bóg.