na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
11Biada im! Bo poszli drogą Kaina i oszustwu Balaama za zapłatę się oddali i w buncie Korego zginęli.
11Го́ре и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ въ пꙋ́ть ка́їновъ поидо́ша, и҆ въ ле́сть вала́амовы мзды̀ ᲂу҆стреми́шасѧ, и҆ въ прерѣка́нїи корре́овѣ погибо́ша.
12Ci są zakałą na agapach waszych, współucztując bez bojaźni, pasąc siebie samych – obłoki bezwodne przez wiatry przenoszone, drzewa późnej jesieni bez owoców, podwójnie obumarłe, wykorzenione,
12Сі́и сꙋ́ть въ любва́хъ ва́шихъ скверни́тєли, съ ва́ми ꙗ҆дꙋ́ще, без̾ боѧ́зни себѐ пасꙋ́ще: ѡ҆́блацы безво́дни, ѿ вѣ̑тръ преноси́ми: древеса̀ є҆сє́нна, безплѡ́дна, два́жды ᲂу҆мє́рша, и҆скоренє́на:
13dzikie fale morskie, buchające pianą własnej hańby, gwiazdy błądzące, którym przeznaczone są najmroczniejsze ciemności na wieki.
13вѡ́лны свирѣ́пыѧ мо́рѧ, воспѣнѧ́ющѧ своѧ̑ стыдѣ̑нїѧ: ѕвѣ́зды пре́лєстныѧ, и҆̀мже мра́къ тьмы̀ во вѣ́ки блюде́тсѧ.
14O nich też prorokował siódmy po Adamie Henoch, mówiąc: „Oto nadejdzie Pan pośród miriad świętych aniołów swoich,
14Прⷪ҇ро́чествова же и҆ ѡ҆ си́хъ седмы́й ѿ а҆да́ма є҆нѡ́хъ, глаго́лѧ: сѐ прїи́детъ гдⷭ҇ь во тьма́хъ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лъ свои́хъ,
15by dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników za wszystkie ich bezbożne czyny, poprzez które ujawniła się ich bezbożność, i za wszystkie ich twarde słowa, które bezbożni grzesznicy przeciw Niemu wypowiedzieli”.
15сотвори́ти сꙋ́дъ ѡ҆ всѣ́хъ и҆ и҆з̾ѡбличи́ти всѣ́хъ нечести́выхъ ѡ҆ всѣ́хъ дѣ́лѣхъ нече́стїѧ и҆́хъ, и҆́миже нече́ствоваша, и҆ ѡ҆ всѣ́хъ же́стокихъ словесѣ́хъ и҆́хъ, ꙗ҆́же глаго́лаша на́нь грѣ̑шницы нечести́вїи.
16Oni są tymi, którzy narzekają, dokuczają i skarżą się na swój los, postępują wedle swoich pożądliwości, nieuczciwością i naruszaniem Prawa, a usta ich mówią słowa wyniosłe, okazując innym względy z myślą o korzyści.
16Сі́и сꙋ́ть ропотницы̀, ᲂу҆кори́тєли, (ча́сть поро́чна,) въ по́хотехъ свои́хъ ходѧ́ще нече́стїемъ и҆ законопрестꙋпле́нїемъ: и҆ ᲂу҆ста̀ и҆́хъ глаго́лютъ прегѡ́рдаѧ: чꙋдѧ́щесѧ ли́цамъ по́льзы ра́ди.
17Wy zaś, umiłowani, wspominajcie na słowa powiedziane niegdyś przez apostołów Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
17Вы́ же, возлю́бленнїи, помина́йте глаго́лы преждеречє́нныѧ ѿ а҆пⷭ҇лъ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀:
18którzy mówili wam, że w czasie ostatnim pojawią się szydercy postępujący według swoich bezbożnych pożądliwości.
18занѐ глаго́лахꙋ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ въ послѣ́днее вре́мѧ бꙋ́дꙋтъ рꙋга́тєли, по свои́хъ по́хотехъ ходѧ́ще и҆ нече́стїихъ.
19To są ci wywołujący podziały, zmysłowi, cieleśni, Ducha niemający.
19Сі́и сꙋ́ть ѿдѣлѧ́юще себѐ (ѿ є҆ди́ности вѣ́ры, и҆ сꙋ́ть) тѣле́сни {дꙋше́вни}, дꙋ́ха не и҆мꙋ́ще.
20Wy zaś, umiłowani, budując siebie samych na najświętszej waszej wierze, wznosząc modlitwy w Duchu Świętym,
20Вы́ же, возлю́бленнїи, ст҃о́ю ва́шею вѣ́рою назида́юще себѐ, дх҃омъ ст҃ы́мъ молѧ́щесѧ,
21uchowajcie siebie samych w miłości Bożej, oczekując zmiłowania Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ku życiu wiecznemu.
21са́ми себѐ въ любвѝ бж҃їей соблю́дайте, ждꙋ́ще млⷭ҇ти гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ въ жи́знь вѣ́чнꙋю.
22I takim okazujcie miłość, według rozsądku.
22И҆ ѻ҆́вѣхъ ᲂу҆́бѡ ми́лꙋйте разсꙋжда́юще,
23Innych zaś strachem wybawiajcie, z ognia wyrywając. Piętnujcie zaś z bojaźnią, nienawidząc nawet szaty splamionej przez ciało.
23ѻ҆́вѣхъ же стра́хомъ спаса́йте, ѿ ѻ҆гнѧ̀ восхища́юще: ѡ҆блича́йте же съ боѧ́знїю, ненави́дѧще и҆ ꙗ҆́же ѿ пло́ти ѡ҆скверне́нꙋю ри́зꙋ.
24A Temu, który mocen jest zachować was nieupadłymi i postawić wobec chwały swojej jako niewinnych w radości,
24Могꙋ́щемꙋ же сохрани́ти вы̀ без̾ грѣха̀ и҆ без̾ скве́рны и҆ поста́вити пред̾ сла́вою свое́ю непоро́чныхъ въ ра́дости,
25Jedynemu wszechmądremu Bogu, Zbawicielowi naszemu, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego – chwała, majestat, moc i władza przed każdym wiekiem i teraz, i przez wszystkie wieki. Amen.
25є҆ди́номꙋ премⷣромꙋ бг҃ꙋ и҆ сп҃сꙋ на́шемꙋ, і҆и҃сомъ хрⷭ҇то́мъ гдⷭ҇емъ на́шимъ, сла́ва и҆ вели́чїе, держа́ва и҆ вла́сть, пре́жде всегѡ̀ вѣ́ка, и҆ нн҃ѣ, и҆ во всѧ̑ вѣ́ки. А҆ми́нь.
1W owym czasie, zaprowadzili Jezusa arcykapłani i znawcy Ksiąg, i starsi ludu do Piłata.
1И҆ воста́вше всѐ мно́жество и҆́хъ, ведо́ша є҆го̀ къ пїла́тꙋ,
2I poczęli Go oskarżać, mówiąc: – Ustaliliśmy, że Ten oto podburza nasz naród i zabrania płacić podatek cesarzowi, i mówi o sobie, że jest Chrystusem, królem!
2нача́ша же на́нь ва́дити, глаго́люще: сего̀ ѡ҆брѣто́хомъ развраща́юща ꙗ҆зы́къ на́шъ и҆ возбранѧ́юща ке́сареви да́нь даѧ́ти, гл҃юща себѐ хрⷭ҇та̀ цр҃ѧ̀ бы́ти.