na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
4Bo podobnie jak w jednym ciele wiele mamy członków i wszystkie członki nie wykonują tej samej czynności,
4Бра́тїе, ꙗ҆́коже во є҆ди́номъ тѣлесѝ, мно́ги ᲂу҆́ды и҆́мамы, ᲂу҆́ды же всѝ не то́жде и҆́мꙋтъ дѣ́ланїе:
5tak też my liczni jesteśmy jednym Ciałem w Chrystusie, a dla siebie nawzajem członkami.
5та́кожде мно́зи є҆ди́но тѣ́ло є҆смы̀ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀, а҆ по є҆ди́номꙋ дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ ᲂу҆́ди.
15Radujcie się z radującymi, płaczcie z płaczącymi.
15Ра́доватисѧ съ ра́дꙋющимисѧ, и҆ пла́кати съ пла́чꙋщими.
16Bądźcie między sobą jednej myśli, nie myślcie o sobie zarozumiale, lecz miejcie za wzór pokornych, nie uważajcie za mądrych siebie samych.
16То́жде дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ мꙋ́дрствꙋюще: не высѡ́каѧ мꙋ́дрствꙋюще, но смире́нными ведꙋ́щесѧ: не быва́йте мꙋ́дри ѡ҆ себѣ̀:
17Nikomu nie odpłacając złem za zło, troszcząc się o to, co dobre w oczach wszystkich ludzi.
17ни є҆ди́номꙋ же ѕла̀ за ѕло̀ воздаю́ще, промышлѧ́юще дѡ́браѧ пред̾ всѣ́ми человѣ̑ки.
18Jeśli to możliwe i od was zależy, miejcie pokój ze wszystkimi ludźmi.
18А҆́ще возмо́жно, є҆́же ѿ ва́съ, со всѣ́ми человѣ̑ки ми́ръ и҆мѣ́йте.
19Nie mścijcie się sami, umiłowani, lecz dajcie miejsce gniewowi, napisano bowiem: Do mnie należy pomsta, ja odpłacę – mówi Pan.
19Не себѐ ѿмща́юще, возлю́бленнїи, но дади́те мѣ́сто гнѣ́вꙋ. Пи́сано бо є҆́сть: мнѣ̀ ѿмще́нїе, а҆́зъ возда́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
20Ale gdy łaknie wróg twój, nakarm go, gdy pragnie, napój go. To bowiem czyniąc, węgle ogniste zgarniasz na jego głowę.
20А҆́ще ᲂу҆̀бо а҆́лчетъ вра́гъ тво́й, ᲂу҆хлѣ́би є҆го̀: а҆́ще ли жа́ждетъ, напо́й є҆го̀: сїе́ бо творѧ̀, ᲂу҆́глїе ѻ҆́гнено собира́еши на главꙋ̀ є҆гѡ̀.
21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.
21Не побѣжде́нъ быва́й ѿ ѕла̀, но побѣжда́й бл҃ги́мъ ѕло́е.
9Po to bowiem Chrystus umarł, zmartwychwstał i ożył, aby i nad umarłymi, i nad żyjącymi panował.
9Бра́тїе, на сїѐ. хрⷭ҇то́съ и҆ ᲂу҆́мре, и҆ воскр҃се, и҆ ѡ҆живѐ, да и҆ ме́ртвыми и҆ живы́ми ѡ҆блада́етъ.
10A ty czemu osądzasz brata swego? A ty czemu poniżasz brata swego? Bo wszyscy staniemy przed trybunałem Chrystusowym.
10Ты́ же почто̀ ѡ҆сꙋжда́еши бра́та твоего̀, и҆лѝ ты̀ что̀ ᲂу҆ничижа́еши бра́та твоего̀; Вси́ бо предста́немъ сꙋди́щꙋ хрⷭ҇то́вꙋ.
11Albowiem napisano: Ja żyję, mówi Pan, dlatego przede mną zegnie się wszelkie kolano i wszelki język wyzna Boga.
11Пи́сано бо є҆́сть: живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ покло́нитсѧ всѧ́ко колѣ́но, и҆ всѧ́къ ѧ҆зы́къ и҆сповѣ́стсѧ бг҃ови.
12Każdy z nas zda więc o sobie sprawę przed Bogiem.
12Тѣ́мже ᲂу҆̀бо кі́йждо на́съ ѡ҆ себѣ̀ сло́во да́стъ бг҃ꙋ.
13Nie osądzajmy, zatem, już więcej jedni drugich; ale raczej uważajcie, by nie dać bratu powodu do upadku lub zgorszenia.
13Не ктомꙋ̀ ᲂу҆̀бо дрꙋ́гъ дрꙋ́га ѡ҆сꙋжда́емъ, но сїѐ па́че сꙋди́те, є҆́же не полага́ти претыка́нїѧ бра́тꙋ и҆лѝ собла́зна.
14Wiem i pewien jestem w Chrystusie Jezusie, że nie ma nic nieczystego samego w sobie. Jedynie dla tego, kto uważa, że coś jest nieczyste, staje się to nieczystym.
14Вѣ́мъ и҆ и҆звѣще́нъ є҆́смь ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, ꙗ҆́кѡ ничто́же скве́рно са́мо собо́ю: то́чїю помышлѧ́ющемꙋ что̀ скве́рно бы́ти, ѻ҆́номꙋ скве́рно є҆́сть.
15A jeśli z powodu pokarmu brat twój smuci się, to nie postępujesz już zgodnie z miłością. Nie narażaj na zgubę pokarmem swoim tego, za którego umarł Chrystus.
15А҆́ще же бра́шна ра́ди бра́тъ тво́й скорби́тъ, ᲂу҆жѐ не по любвѝ хо́диши: не бра́шномъ твои́мъ того̀ погꙋблѧ́й, за него́же хрⷭ҇то́съ ᲂу҆́мре.
16Nie dajcie tedy bluźnić przeciwko waszemu dobru.
16Да не хꙋли́тсѧ ᲂу҆̀бо ва́ше бл҃го́е.
17Albowiem Królestwo Boga nie jest jedzeniem i piciem, lecz sprawiedliwością i pokojem, i radością w Duchu Świętym.
17Нѣ́сть бо црⷭ҇тво бж҃їе бра́шно и҆ питїѐ, но пра́вда и҆ ми́ръ и҆ ра́дость ѡ҆ дс҃ѣ ст҃ѣ.
18Kto bowiem tak służy Chrystusowi, podoba się Bogu i pożyteczny jest ludziom.
18И҆́же бо си́ми слꙋ́житъ хрⷭ҇то́ви,