na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
6Niedobra ta chluba wasza. Czy nie wiecie, że trochę kwasu całe ciasto zakwasza?
6Бра́тїе, ма́лъ ква́съ всѐ смѣше́нїе ква́ситъ;
7Oczyśćcie się ze starego kwasu, abyście byli nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Bo przecież jako nasza Pascha został ofiarowany Chrystus.
7Ѡ҆чи́стите ᲂу҆̀бо ве́тхїй ква́съ, да бꙋ́дете но́во смѣше́нїе, ꙗ҆́коже є҆стѐ безква́сни: и҆́бо па́сха на́ша за ны̀ пожре́нъ бы́сть хрⷭ҇то́съ.
8Świętujmy więc nie ze starym kwasem ani z kwasem zła i przewrotności, ale z przaśnikami szczerości i prawdy.
8Тѣ́мже да пра́зднꙋемъ не въ ква́сѣ ве́тсѣ, ни въ ква́сѣ ѕло́бы и҆ лꙋка́вства, но въ безква́сїихъ чтⷭ҇оты̀ и҆ и҆́стины.
13Chrystus wykupił nas spod przekleństwa Prawa, sam stawszy się za nas przekleństwem, ponieważ napisano: Przeklęty każdy wiszący na drzewie,
13Хрⷭ҇то́съ ны̀ и҆скꙋпи́лъ є҆́сть ѿ клѧ́твы зако́нныѧ, бы́въ по на́съ клѧ́тва: пи́сано бо є҆́сть: про́клѧтъ всѧ́къ висѧ́й на дре́вѣ:
14aby błogosławieństwo Abrahamowe mogło się stać udziałem pogan w Chrystusie Jezusie, żebyśmy obietnicę Ducha przyjęli przez wiarę.
14да въ ꙗ҆зы́цѣхъ блгⷭ҇ве́нїе а҆враа́мле бꙋ́детъ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, да ѡ҆бѣтова́нїе дх҃а прїи́мемъ вѣ́рою.
62Rankiem kolejnego dnia po piątku zebrali się arcykapłani i faryzeusze u Piłata,
62Во ᲂу҆́трїй же де́нь, и҆́же є҆́сть по пѧтцѣ̀, собра́шасѧ а҆рхїере́є и҆ фарїсе́є къ пїла́тꙋ,
63mówiąc: – Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten zwodziciel rzekł, kiedy jeszcze żył: – Po trzech dniach powstanę z martwych.
63глаго́люще: го́споди, помѧнꙋ́хомъ, ꙗ҆́кѡ льсте́цъ ѡ҆́нъ речѐ, є҆щѐ сы́й жи́въ: по трїе́хъ дне́хъ воста́нꙋ:
64Rozkaż więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, aby uczniowie Jego przyszedłszy nocą, nie mogli Go ukraść i powiedzieć ludowi: – Powstał z martwych. To ostatnie oszustwo gorsze będzie od pierwszego.
64повелѝ ᲂу҆̀бо ᲂу҆тверди́ти гро́бъ до тре́тїѧгѡ днѐ, да не ка́кѡ прише́дше ᲂу҆чн҃цы̀ є҆гѡ̀ но́щїю ᲂу҆кра́дꙋтъ є҆го̀ и҆ рекꙋ́тъ лю́демъ: воста̀ ѿ ме́ртвыхъ: и҆ бꙋ́детъ послѣ́днѧѧ ле́сть го́рша пе́рвыѧ.
65Rzekł im Piłat: – Macie straż, idźcie, zabezpieczcie, jak chcecie.
65Рече́ же и҆̀мъ пїла́тъ: и҆́мате кꙋстѡді́ю: и҆ди́те, ᲂу҆тверди́те, ꙗ҆́коже вѣ́сте.
66Oni zaś odszedłszy, zabezpieczyli grób, pieczętując kamień i stawiając straż.
66Ѻ҆ни́ же ше́дше ᲂу҆тверди́ша гро́бъ, зна́менавше ка́мень съ кꙋстѡді́ею.
3Czy nie rozumiecie, że my, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć Jego zostaliśmy ochrzczeni?
3Бра́тїе, є҆ли́цы во хрⷭ҇та̀ і҆и҃са крⷭ҇ти́хомсѧ, въ сме́рть є҆гѡ̀ крⷭ҇ти́хомсѧ;
4Pogrzebani więc jesteśmy z Nim przez chrzest w śmierć, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak, abyśmy i my w nowości życia chodzili.
4Спогребо́хомсѧ ᲂу҆̀бо є҆мꙋ̀ кр҃ще́нїемъ въ сме́рть, да ꙗ҆́коже воста̀ хрⷭ҇то́съ ѿ ме́ртвыхъ сла́вою ѻ҆́ч҃ею, та́кѡ и҆ мы̀ во ѡ҆бновле́нїи жи́зни ходи́ти на́чнемъ {да хо́димъ}.
5Jeśli bowiem zostaliśmy z Nim złączeni przez podobieństwo do Jego śmierci, to również do Jego zmartwychwstania;
5А҆́ще бо соѡбра́зни {снасажде́ни} бы́хомъ подо́бїю см҃рти є҆гѡ̀, то и҆ воскрⷭ҇нїю бꙋ́демъ,
6wiedząc, że stary nasz człowiek został współukrzyżowany, żeby zniweczone zostało ciało grzechu, byśmy już nie służyli grzechowi.
6сїѐ вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ ве́тхїи на́шъ человѣ́къ съ ни́мъ распѧ́тсѧ, да ᲂу҆праздни́тсѧ тѣ́ло грѣхо́вное, ꙗ҆́кѡ ктомꙋ̀ не рабо́тати на́мъ грѣхꙋ̀:
7Ten bowiem, kto umarł, jest usprawiedliwiony z grzechu.
7ᲂу҆ме́рый бо свободи́сѧ ѿ грѣха̀.
8Jeśli więc umarliśmy z Chrystusem, to wierzymy, że i z Nim żyć będziemy,
8А҆́ще же ᲂу҆мро́хомъ со хрⷭ҇то́мъ, вѣ́рꙋемъ, ꙗ҆́кѡ и҆ жи́ви бꙋ́демъ съ ни́мъ,
9wiedząc, że Chrystus wskrzeszony z martwych już nie umiera, śmierć już nad Nim nie panuje.
9вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ хрⷭ҇то́съ воста̀ ѿ ме́ртвыхъ, ктомꙋ̀ ᲂу҆жѐ не ᲂу҆мира́етъ: сме́рть и҆́мъ ктомꙋ̀ не ѡ҆блада́етъ.
10Kto bowiem umarł, umarł dla grzechu raz na zawsze, a kto żyje, żyje dla Boga.
10Є҆́же бо ᲂу҆́мре, грѣхꙋ̀ ᲂу҆́мре є҆ди́ною: а҆ є҆́же живе́тъ, бг҃ови живе́тъ.
11Tak i wy uważajcie siebie z